Category Archives: ΑΡΧΙΚΗ

Όσιος Ιωαννής Σιναίτης – Περὶ ὑπερηφανείας

Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ εἶναι ἄρνησις τοῦ Θεοῦ, ἐφεύρεσις τῶν δαιμόνων, ἐξουδένωσις τῶν

ἀνθρώπων, μητέρα τῆς κατακρίσεως, ἀπόγονος τῶν ἐπαίνων, ἀπόδειξις ἀκαρπίας,

φυγαδευτήριο τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ, πρόδρομος τῆς παραφροσύνης, πρόξενος

πτώσεων, αἰτία τῆς ἐπιληψίας, πηγὴ τοῦ θυμοῦ, θύρα τῆς ὑποκρίσεως, στήριγμα τῶν

δαιμόνων, φύλαξ τῶν ἁμαρτημάτων, δημιουργὸς τῆς ἀσπλαχνίας, ἄγνοια τῆς

συμπαθείας, πικρὸς κριτής, ἀπάνθρωπος δικαστής, ἀντίπαλος τοῦ Θεοῦ, ρίζα τῆς

βλασφημίας. Continue reading →

Γέροντας Παίσιος – Να αναπαύουµε τους ανθρώπους πνευµατικά

Παλιά στους δέκα οι έξι ήταν θεοφοβούµενοι, οι δύο µέτριοι και οι δύο

αδιάφοροι, άλλα και αυτοί είχαν µέσα τους πίστη.

Σήµερα δεν είναι έτσι.

∆εν ξέρω πού θα πάει αυτή ή κατάσταση. Continue reading →

Τί είναι η Φιλοκαλία ;

( Ενα απο τα πιο χρήσιμα πατερικά κείμενα για την κατανόηση της πνευματικής ζωής και προόδου των μοναχών αλλά και των κοσμικών)

Ενα βιβλίο που όλοι πρέπει να διαβάσουμε

Η Φιλοκαλία είναι μία ανθολογία Πατερικών κειμένων που συλλέχθηκαν από τον Νικόδημο γύρω στο 1770μ.Χ. και εκδόθηκαν αρχικά σε ένα τόμο το 1782 στη Βενετία. Μετά το Β” Παγκόσμιο Πόλεμο τα κείμενα αυτά διορθώθηκαν, εμπλουτίστηκαν και μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Στα νεοελληνικά εκδόθηκαν σε πέντε τόμους το 1978. Continue reading →

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης – Ο Γάμος, το Μέγα Μυστήριο

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η σπουδαιότερη ημέρα της ζωής του ανθρώπου, μετά από την γέννησι και την βάπτισι, είναι εκείνη του γάμου. Βεβαίως, η κοσμική λαίλαπα της εποχής μας ανάμεσα στους θεσμούς, τους οποίους προσπάθησε να συντρίψη, ήταν και το τιμιώτατο και ιερώτατο μυστήριο του γάμου.

 

Για πολλούς ο γάμος είναι μία ευκαιρία για διασκεδάσεις και απολαύσεις. Όμως η ζωή είναι μία σοβαρή υπόθεσις. Είναι ένας … Continue reading →

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης – Αγιότης – Αρετή – Αγώνας

Άνθρωπος ο οποίος επαινεί τον πλησίον του και κατακρίνει τον εαυτό του, φθάνει σε μέτρα αγιότητος. Αν ζητάς εσύ από τον άλλονε, επειδή σε λύπησε, να σου βάλει μετάνοια, δεν είσαι καλά, δεν είσαι εντάξει, δεν βαδίζεις στο δρόμο της καλογερικής.

 

Φθάσαμε, πατέρες, σ” ένα τέτοιο σημείο, που μπορώ να πω ότι, όταν ήμασταν κοσμικοί, ήμασταν καλύτεροι. Τώρα δεν σηκώνουμε λόγο, δεν σηκώνουμε λόγο.

Continue reading →